پسري كه نمي دانست پژواك چيست در دره اي فرياد كشيد:((چه كسي آنجاست؟))وانعكاس صدا به سوي او بازگشت:((چه كسي آنجاست؟))كودك نمي توانست صاحب صدا را ببيند از اين رو پرسيد:((شما كه هستيد؟))و صدا بار ديگربه سويش برگشت:((شما كه هستيد؟))پسرك گمان كرد كسي سر به سرش مي گذارد پس فرياد زد:((نمي خواهي بس كني؟))پسرك كه خشمگين شده بود در حالي كه هوار مي كشيد ناسزايي نثار آن ناشناس كرد كه باز هم به خودش بازگشت.در اينجا مادرش به او توضيح داد كه هيچ كس قصد آزار او را ندارد بلكه اين بازتاب صداي خودش است كه به سويش بازمي گردد.پسر بچه اين بار فرياد زد:((دوستت دارم!))انعكاس صدايش برگشت:((دوستت دارم!))پسرك فرياد كشيد:((تو خيلي خوبي!))اين بار عبارت تحسين آميز پسرك نيز به سوي خودش بازگشت و او بسيار خوشحال شد.در حقیقت هر چه به دنیا بدهیم،به سوی خودمان باز می گردد.پس بیایید عشق،مهربانی،یاری،همدردی و خدمات خود را نثار همگان کنیم،تا همچون برج فانوس دریایی دربحبوحه ی امواج طوفانی زندگی،محکم و استوار بر جا بمانیم.

جی.پی.واسوانی

امروز می خوام انشایی رو که توی مدرسه نوشتم اینجا بنویسم امید وارم خوشتون بیاد.

گوينده ي اخبار اعلام كرد كه زلزله ي 12 ريشتري در راه است.خطاب به سگم كه عينكي ته استكاني به چشم زده بود گفتم:در اين باره چه چيزي در روزنامه نوشته شده؟چشم هايش را ريز كرد و به دنبال اين مطلب گشت بعد از چند دقيقه پاسخ داد:فردا حدود ساعت 3 بامداد زلزله اي به قدرت 9 ريشتر مي آيد و از مردم خواسته شده كه شهر را تخليه كنند.گوشي تلفن را برداشتم و با خواهرم تماس گرفتم.پرسيدم:جريان زلزله رو شنيدي؟او كه مشغول شست و شوي خوكش بود پاسخ داد:يه چيزايي شنيدم كه قراره فردا زلزله اي به قدرت 7 ريشتر بياد.خوكش هم گفت:7 ريشتر نه 5 ريشتر.خلاصه آدم و حيوون درگير اين مسئله ي زلزله شده بوديم.از خونه بيرون رفتم كه براي اين چند روز دور از خانه غذا بخرم.صاحب مغازه كرگدني آلبالويي رنگ بود كه كت و شلوار آبي رنگي پوشيده بود.من به او گفتم:اصلا كت وشلوارت با رنگ پوستت ست نیست.او گفت:آخه شايعه شده كه كت و شلوار آبي از زلزله جلو گيري ميكنه.ولي نمي دونم چرا آخرش زلزله نيومد.

                         ((و حالا انشا ي دوستم (مژده)كه يه جورايي به انشاي من مربوط ميشه))

ديروز كه تازه از لس آنجلس برگشته بودم با خودم گفتم كه اگر پيش برج ايفل هم مي رفتم بد نبود.مخصوصا برج ايفل لس آنجلس كه خيلي قشنگه.خيلي خسته بودم.خواهرم هم طبق معمول با دوستاش رفته بود (club پاساژ نور).سوتي زدم تا حلزونم بيايد و برايم آبميوه بياورد.حلزون در حال صحبت كردن با سگ آرتميس  درباره ي شدت ريشتر زلزله ي فردا بود.پس گردني به او زدم و گفتم پس آبميوه كو؟؟؟؟او هم تلفن را قطع كرد و به سرعت در سيني 1 متري برايم آب حلزون مخصوص ايتاليايي آورد.ناگهان از خواب پريدم و با خود گفتم عجب خواب چرت و پرتي.آخر هم معلوم نشد كه زلزله چند ريشتري است!!!

پيرمردي كه به تنهايي در خانه اش زندگي مي كرد به خانم همسايه شكوه كرد كه ديد چشمانش چنان ضعيف شده است كه ديگر نمي تواند از پنجره ي خانه ي خود زيبا يي هاي دنيا را تماشا كند.زن متوجه شد كه شيشه ي پنجره هاي خانه ي پيرمرد پوشيده از گرد و غبار است و آن ها را شست و تميز كرد.مرد سالخورده از اين كه مي توانست مانند هميشه همه چيز را به روشني ببيند بسيار شادمان شد.خانم همسايه رو به او كرد و گفت:((اين ديد چشم هاي شما نيست كه كم شده است بلكه شما اجازه داده ايد كه شيشه ي پنجره هايتان كثيف شوند.))اگر نگذاريم كه شيشه هاي پنجره ي روحمان كثيف شود هرگز خداوند از برابر ديد ما محو نخواهد شد.در اين صورت به هر كجا كه گام بنهيم سوسوي روشنايي عشق و ياري را همراه خود خواهيم داشت.

جي.پي.واسواني 

دو نفر كه كشتي آن ها غرق شده بود به جزيره اي غير مسكوني رسيدند و با شاخ و برگ درختان براي خود كلبه اي ساختند.يكي از آن دو مرد منكر خدا و ديگري دل سپرده ي خدا بود.مرد با ايمان در هر آن چه روي مي داد خيري مي ديد و مرد منكر او را مسخره مي كرد اما با اين حال آن ها ناگزير بودند با هم براي زنده ماندن تلاش كنند.هر روز آن دو به ساحل مي رفتند و دست تكان مي دادند.به اميد اين كه شايد يك كشتي از آن جا بگذرد و به نجاتشان بيايد اما هر غروب بي نتيجه به كلبه ي خود باز مي گشتند.يك روز عصر هنگامي كه به پناهگاه خود بازگشتند ديدند كه در غياب آن ها كلبه بر اثر رعد و برق آتش گرفته و خاكستر شده است.مرد منكر از كوره در رفت و به زمين و زمان ناسزا گفت.اما مرد با ايمان به همراه خود گفت:((دوست من اندوهگين نباش!مطمئنا در اين حادثه نيز خيري براي ما نهفته است و خدا نيت خيري براي ما داشته است.))مرد منكر خشمگين تر شد و فرياد كشيد:((برو تو هم با آن خدايت!من با هيچ كدام شما كاري ندارم.))صبح روز بعد آن دو مرد طبق معمول به ساحل رفتند و در كمال حيرت ديدند كه يك كشتي كوچك كنار ساحل در انتظار آن هاست.نا خداي كشتي به آنان گفت:روز پيش ديده است كه از جزيره دود بر مي خيزد و از همين رو فكر كرده شايد كسي آن جا به كمك او نياز دارد.((ايمان))به مفهوم ديدن با چشم دل است.فرد با ايمان مي داند كه هر كس تسليم خواست پروردگار باشد پيوسته تحت مراقبت او قرار دارد.خداوند راه را به چنين افرادي مي نماياند و اغلب نشانه هاي خداوند رمز آلود هستند.